Ο μικρότερος υπολογιστής στον κόσμο

Στο μάτι ασθενούς με γλαύκωμα εμφύτευσαν Αμερικανοί ερευνητές του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, HΠΑ, το μικρότερο ηλεκτρονικό υπολογιστή που δημιουργήθηκε ποτέ, με επιφάνεια μόλις ενός τετραγωνικού χιλιοστού!Το μικροσκοπικό κομπιούτερ που περιλαμβάνει έναν χαμηλής ενέργειας επεξεργαστή, έναν αισθητήρα πίεσης του αίματος στο μάτι, μια μνήμη, μια πολύ λεπτή μπαταρία - φιλμ, μια ηλιακή κυψέλη και μια ασύρματη κεραία, που μεταδίδει δεδομένα σε μια εξωτερική συσκευή ή σε ένα δίκτυο υπολογιστών.Η συσκευή παρακολουθεί συνεχώς την πίεση του αίματος στο μάτι του ασθενούς και την εξέλιξη του γλαυκώματος, μιας πάθησης που μπορεί να επιφέρει τύφλωση. Κάθε 15 λεπτά κάνει αυτόματα μετρήσεις, ενώ καταναλώνει κατά μέσο όρο 5,3 νανοβάτ.Για να φορτίζεται η μπαταρία, το μάτι του ασθενούς πρέπει να εκτίθεται επί δέκα ώρες σε φωτισμό εσωτερικού χώρου ή σε μιάμιση ώρα φωτός από τον ήλιο. Ο υπολογιστής - πομπός μπορεί να αποθηκεύσει δεδομένα μέχρι μιας εβδομάδας προτού τα μεταδώσει σε κάποια συσκευή - δέκτη.

Πηγή: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=386500&dt=25/02/2011#ixzz1EzrTduE8

Πρόσκληση για νέους επιμορφωτές β΄ επιπέδου

Δημοσιεύθηκε η πρόσκληση για εκδήλωση ενδιαφέροντος για εκπαίδευση επιμορφωτών β' επιπέδου (εδώ ) στο πλαίσιο των πράξεων «Επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών για την Αξιοποίηση και Εφαρμογή των ΤΠΕ στη Διδακτική Πράξη» που του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και δια βίου μάθηση», ΕΣΠΑ 2007- 2013, που υλοποιείται με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και του Ελληνικού Δημοσίου και είναι ευρύτερα γνωστή ως «έργο επιμόρφωσης Β' επιπέδου». Οι αιτήσεις - δηλώσεις των ενδιαφερομένων θα υποβάλλονται από τις 16 Φεβρουαρίου 2011 μέχρι και τις 3 Μαρτίου 2011 (ώρα 15:00), στη διεύθυνση: http://b-epipedo2.cti.gr/mis(επιλογή: υποβολή αίτησης για εκπαίδευση επιμορφωτών β' επιπέδου). Η πρόσκληση είναι διαθέσιμη εδώ .Όσοι οι πιστοί προσέλθετε!
4-3-2011 Παράταση προθεσμίας υποβολής αιτήσεων μέχρι την Τρίτη 8 Μαρτίου, εδώ.

Παιδιά και Διαδίκτυο #2

Ενενήντα μαθητές σχολείων έχουν επίσημα καταγραφεί να έχουν προβλήματα εξάρτησης από το Διαδίκτυο και τα βιντεογκέιμ, αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του Υπουργείου Παιδείας για την Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου 2011 «να τα μάθουμε να χρησιμοποιούν δημιουργικά το Διαδίκτυο». Στην εκδήλωση μίλησαν και παιδιά που έπεσαν θύματα σε «παγίδες» που κρύβει το Διαδίκτυο. Και όπως δήλωσε η συντονίστρια του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου (δες εδώ) πολλοί νέοι ζουν σήμερα περισσότερο στην εικονική ζωή του Διαδικτύου και στα διαδικτυακά παιχνίδια παρά στην πραγματική ζωή. Έτσι, παγκοσμίως:
-Οι παίκτες ξοδεύουν κατά μέσον όρο οκτώ ώρες την εβδομάδα παίζοντας online. Το Facebook αναφέρει περισσότερους από 500 εκ. ενεργούς χρήστες.
-Οι χρήστες του Facebook ξοδεύουν συνολικά 700 δισ. λεπτά στον ιστοχώρο τον μήνα.
- Ο μέσος χρήστης αναρτά 90 φορές περιεχόμενο μηνιαίως.
- Τον Νοέμβριο του 2010 ήταν καταχωρισμένοι 21,3 εκ. λογαριασμοί στο παιχνίδι Second Life.
-Δεκατρία εκατομμύρια παίκτες δρουν στο World of Warcraft, στο δημοφιλέστερο WoW (MMORPG) διαδικτυακό παιγνίδι ρόλων σε εικονικό κόσμο.
- Τα παιχνίδια MMORPG είχαν 1,5 δισ. δολάρια έσοδα από εγγραφές παγκοσμίως το 2008, ενώ προβλέπεται τα έσοδα αυτά να φθάσουν στα 2,5 δισ. δολάρια ως το 2012.
- Το 2009 οι συναλλαγές και πωλήσεις εικονικών αγαθών σε εικονικούς κόσμους υπολογίστηκαν σε 18 δισ. δολάρια.
Με άλλα λόγια, ας μη να κρυβόμαστε πίσω από ένα avatar…
Επίσης σύμφωνα με έρευνα της Eurostat (εδώ) εντυπωσιακή είναι η απουσία φίλτρων προστασίας των παιδιών από ακατάλληλο περιεχόμενο σε οικιακούς υπολογιστές οικογενειών. Ο μ.ο. της ΕΕ είναι 14% και το μεγαλύτερο ποσοστό, σε Λουξεμβούργο και Σλοβενία, φτάνει μόλις το 25%, ενώ ακολουθεί η Γαλλία με 24%. Στην Ελλάδα αντίστοιχα προγράμματα προστασίας χρησιμοποιούν μόλις 8 στις 100 οικογένειες, ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά εντοπίζονται σε Βουλγαρία (2%), Ρουμανία και Σλοβακία (3%). Δες ακόμα "Τρεις ελληνικές ιστοσελίδες για παιδιά βραβεύονται στην Ευρώπη" και "5 δικτυακοί τόποι με βίντεο για παιδιά"

Mαθητικό e-mail@sch.gr

Mαθητικό e-mail και προσωπικό λογαριασµό σε όλους τους µαθητές Γυµνασίων και Λυκείων παραχωρεί το υπουργείο Παιδείας στο πλαίσιο του "Νέου σχολείου" και την εξοικείωση των μαθητών με το Διαδίκτυο και τις ΤΠΕ. Oι µαθητικοί λογαριασµοί δημιουργούνται από το σχολείο (διαχειριστής) μέσω της πλατφόρμας http://www.sch.gr/ του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου. Ο λογαριασμός έχει ετήσια ισχύ, το σχολείο έχει την εποπτεία του τρόπου χρήσης του και πρέπει να χρησιµοποιείται αποκλειστικά και µόνο για εκπαιδευτική χρήση στα πλαίσια των σχολικών δραστηριοτήτων, δηλαδή ανταλλαγή µηνυµάτων µε συµµαθητές, καθηγητές και φίλους και ανταλλαγή εκπαιδευτικού υλικού, φωτογραφιών και άλλων, νόµιµων, αρχείων. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί κακόβουλη χρήση, ο λογαριασµός θα απενεργοποιείται ή θα διαγράφεται µόνιµα. Και αν κατάλαβα καλά η χρήση του συγκεκριμένου λογαριασμού email είναι δωρεάν αποκλειστικά και μόνο στο σχολείο...Τώρα θα μου πεις και τι έγινε, οι περισσότεροι μαθητές και email έχουν και σελίδα στο facebook και δεν ξέρω τι άλλο...Εξάλλου, από χρόνια το ΠΣΔ έδινε αυτή τη δυνατότητα στους μαθητές της γ΄τάξης Γυμνασίου. Πάντως είναι θετικό το μέτρο για ενδοσχολική επικοινωνία. Δείτε τη σχετική εγκύκλιο εδώ.

Με το Dropbox πάμε παντού!

Το Dropbox είναι ένα ακόμα web περιβάλλον ιδιαίτερα σημαντικό για την online διαχείριση των δεδομένων. Η λειτουργία αυτής της υπηρεσίας είναι πολύ απλή. Αρχικά κατεβάζουμε την εφαρμογή (download από εδώ) και την εγκαθιστούμε στον υπολογιστή μας. Στην συνέχεια δημιουργούμε έναν λογαριασμό που μας ζητείτε, και στη συνέχεια επιλέγουμε – λογικά – το δωρεάν βασικό πακέτο των 2 GB που το σύστημα μας προσφέρει (αυτό των 100 GB στοιχίζει περίπου $20 το μήνα…). Μετά από αυτό δημιουργείται αυτόματα στον υπολογιστή μας ένας φάκελος Dropbox και ταυτόχρονα ένας αντίστοιχος φάκελος στο Internet. Αυτό ήταν. Μετά από τα παραπάνω οτιδήποτε προστίθεται στον φάκελο του υπολογιστή μας, αντιγράφεται και συγχρονίζεται με τον αντίστοιχο φάκελό μας (κάπου) στο Διαδίκτυο και τούμπαλιν! Με drag and drop φέρνουμε τα αρχεία μας στο στo φάκελο [κουμπί] Files του Dropbox και τέρμα η μεταφορά αρχείων από το έναν υπολογιστή στον άλλο… όπου κι αν δουλεύουμε, τι κι αν ξεχάσαμε στο σπίτι το φλασάκι μας… Αν θέλουμε να μοιραστούμε κάποια αρχεία μας με άλλους, τα μεταφέρουμε στο φάκελο Sharing και προσκαλούμε φίλους και συνεργάτες. Πρόκειται για χρήσιμη εφαρμογή, επειδή δίνει τη δυνατότητα σε μια ομάδα ατόμων να δουλεύουν μαζί, αφού με το Dropbox τα αρχεία συγχρονίζονται αυτόματα σε όλους τους υπολογιστές, και στο δικό μας. Αν πάλι θέλουμε να στείλουμε κάποιο αρχείο με email, μπορούμε να το κάνουμε χωρίς επισύναψη στο email…Πώς; Απλά, βάζουμε τα αρχεία μας στο φάκελο Public και το Dropbox δημιουργεί (δες οδηγίες) ένα μοναδικό URL για κάθε αρχείο, το Public link. Στέλνουμε λοιπόν το, όνομα και πράγμα, public link! Υπόψη ότι οι φάκελοι Photos και Public (δημιουργούνται αυτόματα στο Files) είναι φανεροί σε όλους.Για βοήθεια,σε κάθε πεδίο, κλικ στο κουμπί Help.
H διαδικτυακή υπηρεσία Dropbox ανήκει στα «δίκτυα νέφους» ή cloud computing – οι υπηρεσίες cloud computing (YouTube, GoogleDocs, Skype, Slideshare, Scribd κλπ. …) συνίστανται κυρίως στο ότι όλα τα δεδομένα δεν αποθηκεύονται τοπικά, λ.χ. στο σκληρό δίσκο, αλλά σε κάποιο server κάπου στο Διαδίκτυο ή σε συστήματα που βασίζονται σε web τεχνολογίες, ενώ και οι εφαρμογές «τρέχουν» σε αντίστοιχα περιβάλλοντα.

Google Art Project: Η Google μάς πάει μουσείο!

Το νέο πρόγραμμα της Google, το Google Art Project, μας δίνει τη δυνατότητα να επισκεφτούμε δεκαεπτά από τα σηματικότερα και πλέον φημισμένα μουσεία τέχνης του κόσμου και τη δυνατότητα να ανακαλύψουμε και να δούμε περισσότερα από χίλια έργα τέχνης! Όλα από την καρέκλα μας, στο Διαδίκτυο, με εξαιρετική λεπτομέρεια. Η εφαρμογή περιλαμβάνει τη δυνατότητα πανοραμικής περιήγησης σε συγκεκριμένες γκαλερί, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία Street View εσωτερικού χώρου και περιλαμβάνει εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες διασήμων έργων τέχνης, καθώς και την αντιπαραβολή περισσότερων από χιλίων άλλων εικόνων σε ένα σημείο. Με αυτό το μοναδικό πρόγραμμα, ο καθένας, οπουδήποτε και αν βρίσκεται, θα έχει τη δυνατότητα να μάθει για την ιστορία αλλά και τους καλλιτέχνες οι οποίοι βρίσκονται πίσω από ένα τεράστιο αριθμό έργων τέχνης με το κλικ ενός ποντικιού (δες κι εδώ).
Και κάποιες οδηγίες πλοήγησης για το διαδικτυακό επισκέπτη: Ανοίξτε την εφαρμογή http://www.googleartproject.com/ και στη συνέχεια επιλέξτε από τη λίστα το μουσείο που θέλετε να περιηγηθείτε. Κατόπιν κάντε κλικ είτε στο εικονίδιο «View Artwork» είτε στο «Explore the museum». Αν επιλέξετε το πρώτο, στην οθόνη που ανοίγει, πατώντας το κουμπί «Visitor Guide» (πάνω δεξιά) έχετε το (ενσωματωμένο στο post) κατατοπιστικό βιντεάκι με τις οδηγίες πλοήγησης (μπορείτε να επιλέξετε υποτιτλισμό, στην αγγλική, «ανοίγοντας» το βίντεο στο YouTube και πατώντας το εικονίδιο cc ). Πατώντας το διπλανό κουμπί >>i(information) ανοίγει ένα πλαίσιο πληροφοριών, όπου υπάρχουν περισσότερα για το έργο τέχνης, ένα βίντεο στο YouTube με την ανάλυση του έργου, πληροφορίες για τον καλλιτέχνη, άλλα έργα του κλπ. Αν επιλέξετε «Explore the museum», στην οθόνη που ανοίγει, εμφανίζονται πάλι τα κουμπιά «Visitor Guide» και >>i με παρόμοια λειτουργία. Ιδιαίτερα χρήσιμη η επιλογή Floor Plan στο >>i (information).Τέλος δημιουργείστε τη δική σας συλλογή με κλικ στην επιλογή «Create your own collection» (κάτω δεξιά) που επιτρέπει στον χρήστη να σώσει συγκεκριμένες οπτικές οποιουδήποτε από τα 1000 έργα τέχνης και να χτίσει τη δική του προσωπική συλλογή. Καλή περιήγηση λοιπόν! (Και προσοχή στην εικονική "συλλογή" σας.Υπάρχει περίπτωση να θεωρηθεί τεκμήριο ...και να φορολογηθεί!)

Η ελληνική εκπαίδευση στην «ψηφιακή» εποχή;

Διαβάζω στον τύπο περί μυστικών συσκέψεων με θέμα την είσοδο της ελληνικής εκπαί-δευσης στην «ψηφιακή» εποχή και ότι «είμαστε η πρώτη χώρα που σχεδιάζει να εφαρμόσει αυτή την πολιτική σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης και να εισαγάγει ως και «ψηφιακά βιβλία» (e-readers) στα ελληνικά σχολεία (…)» (δες εδώ). Και σύμφωνα με το δημοσίευμα, νούμερο ένα θέμα στις σκέψεις του πρωθυπουργού είναι η αναζήτηση εκπαιδευτικών-ακτιβιστών(!) που να έχουν αναπτύξει δικά τους προγράμματα ή να εφαρμόζουν ήδη με πρωτοβουλία τους στην τάξη καινοτόμα προγράμματα, μια και «πρόκειται για το κίνημα "από τη βάση προς τα πάνω" που πρεσβεύει την αρχή ότι στα θέματα ψηφιακού υλικού οι μεγάλες αλλαγές μπορούν να έρθουν κυρίως από κάτω. Με τη συνεννόηση και συνεργασία καθηγητών μεταξύ τους για την ανάπτυξη νέων προγραμμάτων που θα αξιοποιηθούν στη συνέχεια ως "δημοκρατικό εργαλείο ανάπτυξης"(…)» και ότι «οι λίγοι που έχουν την έμπνευση πρέπει να αναπτύσσουν το υλικό και να το μοιράζονται με τους άλλους…». Επίσης διαβάζω (εδώ) ότι ο πρωθυπουργός προέβαλε στο υπουργικό συμβούλιο τη γνωστή ομιλία του sir Ken Robinson στη σύνοδο ΤED, στο Μοντερέι στην Καλιφόρνια πριν πέντε περίπου χρόνια, για το εκπαιδευτικό σύστημα και την αξιοποίηση των δεξιοτήτων και ταλέντων των μαθητών (δες σχετικά εδώ κι εδώ) κτλ., κτλ. - θέματα που έχω ήδη σχολιάσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπως είναι αυτό του «Ψηφιακού σχολείου» ή την πάλαι ποτέ «Ψηφιακή τάξη» (ενδεικτικά εδώ , εδώ κι εδώ), όπως και τις αντίστοιχες καινοτομίες εκπαιδευτικών (ενδεικτικά εδώ). Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι τη δουλειά που επί του παρόντος παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του Ψηφιακού Σχολείου βοηθά (…έστω κι αν πρόκειται για μια απλή ταξινόμηση του ήδη υφιστάμενου διάσπαρτου ψηφιακού υλικού του πρώην ΥΠΕΠΘ, του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του ΟΕΔΒ, του ΕΑΙΤΥ). Οψόμεθα λοιπόν. Και για όσους ρέκτες των ΤΠΕ-Ε και των λοιπόν ψηφιακών στο (προσεχώς…) ψηφιακό σχολείο, ένας κατάλογος με ενδεικτικό ψηφιακό υλικό για τη διδασκαλία των μαθημάτων των φ.ε. υπάρχει εδώ.

Μαθαίνουμε καλύτερα γράφοντας με το χέρι...

Οι μαθητές και οι ενήλικοι που γράφουν με το χέρι τους, αντί να πληκτρο-λογούν σε έναν υπολογιστή, μαθαίνουν καλύτερα! Το ίδιο συμβαίνει και με όσους διαβάζουν από ένα βιβλίο, αντί από μια οθόνη, σύμφωνα με πρόσφατη νορβηγική έρευνα, η οποία έρχεται να αναδείξει τη σημασία των παραδοσιακών μεθόδων μάθησης, που τείνουν να εκλείψουν στη σύγχρονη κοινωνία λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων. Οι ερευνητές, υπό την καθηγήτρια Anne Mangen, του πανεπιστημίου Stavanger της Νορβηγίας, και τον νευροψυχολόγο Jean-Luc Velay, του πανεπιστημίου της Μασσαλίας (Marseille University), έκαναν πειράματα με δύο ομάδες εθελοντών, οι οποίοι κλήθηκαν να μάθουν να γράφουν σε μια γλώσσα με άγνωστο αλφάβητο, που περιλάμβανε 20 γράμματα. Η μια ομάδα έπρεπε να μάθει να γράφει με το χέρι, διαβάζοντας από βιβλίο, και η άλλη με πληκτρολόγιο υπολογιστή, διαβάζοντας από οθόνη. Μετά από ενάμιση μήνα, τα σχετικά τεστ έδειξαν ότι όσοι είχαν μάθει με τον παλιό καλό τρόπο να διαβάζουν και να γράφουν, δηλαδή με το βιβλίο και το χέρι τους, τα πήγαν καλύτερα σε σχέση με όσους έμαθαν στον υπολογιστή. Μεταξύ άλλων, ο συγκριτικός έλεγχος του εγκεφάλου έδειξε ότι η πρώτη ομάδα (η «παραδοσιακή») εμφάνιζε ενεργοποίηση της περιοχής του Μπροκά (Broca's area), ενώ η δεύτερη (η «μοντέρνα») ελάχιστη ή καθόλου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, φαίνεται πως το γράψιμο με το χέρι και η ανάγνωση από βιβλίο εντυπώνουν καλύτερα τη γνώση στο νου των ανθρώπων σε σχέση με το γράψιμο με πληκτρολόγιο και την ανάγνωση από οθόνη. Όπως επισημαίνουν, η παραδοσιακή γραφή και ανάγνωση ενεργοποιούν περισσότερο τις αισθήσεις μας και προσφέρουν εντονότερα σήματα ανάδρασης από τους μύες και τα άκρα των δακτύλων μας (σε σχέση με την επαφή των χεριών με το πληκτρολόγιο), με συνέπεια η παλιά καλή μέθοδος να ενισχύει πιο αποτελεσματικά τον εγκεφαλικό μηχανισμό μάθησης. Παράλληλα, επειδή απαιτείται περισσότερος χρόνος και νοητική προσπάθεια για να γράψει κανείς με το χέρι, αυτό βοηθά στην εντύπωση της μνήμης. Μια δεύτερη έρευνα, υπό τον Jeffrey Karpicke του πανεπιστημίου Purdue των ΗΠΑ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι παραδοσιακές μέθοδοι διδασκαλίας στην τάξη, που περιλαμβάνουν την απομνημόνευση χρονολογιών και κλίσεων ανωμάλων ρημάτων, είναι καλύτερες στο να αποτυπώνουν τις γνώσεις στο νου των μαθητών, σε σχέση με άλλες πιο σύγχρονες εκπαιδευτικές μεθόδους που αποφεύγουν την απομνημόνευση. Τα πειράματα των ερευνητών έδειξαν ότι όσοι μαθητές καλούνται να απαριθμήσουν, να απαγγείλουν, κλπ., τα μαθήματά τους λίγο μετά την ανάγνωσή τους, τα θυμούνται μετά καλύτερα (βραχυπρόθεσμη μνήμη), σε σχέση με όσους απλώς τα έχουν διαβάσει πολλές φορές. Αυτή η διαδικασία φαίνεται να αποτυπώνει τα δεδομένα καλύτερα στην μνήμη, από όπου ανακαλούνται αργότερα με μεγαλύτερη ευκολία, ακόμα και μετά το πέρασμα αρκετού χρόνου (μακροπρόθεσμη μνήμη). Σε αυτό το πλαίσιο, τα συχνά προφορικά ή γραπτά τεστ (άλλος ένας παραδοσιακός «φόβος και τρόμος» των μαθητών) φαίνεται να βελτιώνουν την μάθηση... Nα σχολιάσω ότι η τρέχουσα παιδαγωγική άποψη μας τα λέει κάπως αλλιώς... Με άλλα λόγια προκύπτει ότι το γράψιμο, "σήκω στον πίνακα να πεις το μάθημα" και η αποστήθιση - να κάνουμε και κανα πείραμα στο εργαστήριο - κάνουν καλό! Για αυτό το λόγο όταν διδάσκουμε στην τάξη ή το εργαστήριο με τον Η/Υ είτε στη μορφή 1:1 είτε με τη βοήθεια βιντεοπροβολέα, δεν ξεχνάμε ότι οι μαθητές συμπληρώνουν χειρόγραφα συνοδευτικό φύλλο εργασίας... Η διδασκαλία με ΤΠΕ δεν είναι τηλεόπτική θέαση και μόνο...Εν κατακλείδι, αν η παιδαγωγικο-διδακτική ήταν το όντι επιστήμη (science) και οι δάσκλοι και οι μαθητές θα ήταν άριστοι! Αλλά και οι εποχές αλλάζουν... Ναι μεν διαβάζω και γράφω, αλλά πώς θα επικοινωνούσαμε τώρα χωρίς πληκτρολόγηση, Η/Υ, Διαδίκτυο...; Τα γραμματόσημα κοστίζουν, πού να βρεις χαρτοφάκελα, πού φωτοτυπίες, άσε που και το ταχυδρομείο πέφτει μακρυά από τον καναπέ μας! Συνάμα μας προέκυψε και το "Ψηφιακό Σχολείο" ή το τέλος του μαυροπόνακα κατά πως ευαγγελίζεται η ηγεσία, η νυν και η πάλαι ποτέ, του Μαρουσιού ελέω ΕΣΠΑ...(σχετικό ρεπορτάζ εδώ ). Δες συμπληρωματικά: "Πώς μαθαίνουν οι μαθητές"- έστω και πληκτρολογώντας.

Πηγή:http://news.ert.gr/el/epistimi/eidiseis/57905-i-gnosi-apotyponetai-kalytera-sto-myalo-otan-grafoume-me-to-xeri

Είναι ο υπολογιστής baby sitter; Μα τι μας λες!

Διαβάζω (δες εδώ) ότι από τα στοιχεία έρευνας της εταιρείας AVG, που δραστηριοποιείται στην ασφάλεια στο Internet, προκύπτει ότι τα περισσότερα από τα σημερινά παιδιά ξέρουν να χειρίζονται το ποντίκι του υπολογιστή, αλλά τα βρίσκουν σκούρα όταν ανεβαίνουν σε ένα ποδήλατο! (Και εγώ, κι εγώ δεν τα πάω καλά με το ποδήλατο! Για το «ποντίκι» δεν λέω, είχαμε φάκα στο σπίτι). Και ενώ οι επτά στους δέκα μπόμπιρες, ηλικίας δύο ως πέντε ετών, ξέρουν να παίζουν παιχνίδια οnline, λιγότεροι από δύο στους δέκα μπορούν να κολυμπήσουν χωρίς βοήθεια (μήπως κι εγώ κολυμπούσα όταν ήμουν πέντε ετών… Κουλούρα από σαμπρέλα να δεις!).Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 23% των παιδιών ηλικίας δύο ως πέντε ετών είναι σε θέση να κάνει μια κλήση από κινητό τηλέφωνο και το 25% μπορεί να σερφάρει στο Internet. Το ένα στα πέντε ξέρει πως λειτουργούν τα έξυπνα κινητά ή ακόμα και τα iPad. Τα δύο τρίτα ξέρουν να ανοίξουν έναν υπολογιστή και το 73% ξέρει να χειρίζεται το ποντίκι. Να σχολιάσω, τι το περίεργο συμβαίνει; Τότε που στην Αθήνα αναλογούσαν 10 τηλέφωνα σε 100 κατοίκους, εγώ και οι συνομήλικοι παίζαμε ξυλίκι… Τώρα που τα κινητά στην Ελλάδα είναι περισσότερα από τους Έλληνες (…και τους αλλοδαπούς μετανάστες, βεβαίως, βεβαίως), τι περιμένει να βρει ο ερευνητής; Και πώς να μην ξέρει να σερφάρει ο μπόμπιρας στο Internet, όταν αυτό είναι κοινός τόπος πλέον; Τότε, 50+ χρόνια πριν, το μόνο γνωστό σερφάρισμα ήταν …το «κουτσό»! Μήτε το θαλάσσιο σερφινγκ (windsurfing) ήταν γνωστό! Άσε που η μόνη θύρα που άνοιγα, του ύψους μου στα τρία μου χρόνια, ήταν η πόρτα του ψυγείου πάγου! Και παρακάτω, λένε οι ερευνητές, ότι οι γονείς βαριούνται ή είναι πολύ απασχολημένοι να βοηθήσουν το βλαστάρι τους να αποκτήσει κάποιες φυσικές δεξιότητες, όπως να μάθει ποδήλατο ή να μάθει να δένει μόνο του τα κορδόνια του παπουτσιού του – και προτιμούν να τα «παρατάνε» για ώρες μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή. Έτσι τα μικρά παιδιά, υποστηρίζουν, αντί να αποκτούν εμπειρίες από τον πραγματικό κόσμο, αντιγράφουν τις συνήθειες των μεγάλων και γίνονται εξπέρ σε δραστηριότητες που προορίζονται για μεγαλύτερα παιδιά. Να τα μας πάλι! Μπας και οι ερευνητές είναι από αλλού; Ξέρουν την παλιά καλή τακτική τα παιδιά στη γειτόνισσα, τα παιδιά στη γιαγιά και τον παππού, τα παιδιά στον παιδικό σταθμό (τα τελευταία 30 χρόνια), τα παιδιά με μια τζουρίτσα λάβδανο στο χωράφι κάτω από το δέντρο; Tώρα πόσοι μεγάλοι και κατά πόσο νοούν τα περί υπολογιστή και τα συναφή, άσε το...Και το ξώπετσο σχόλιο: «Οι εκπαιδευτικοί τονίζουν ότι όλο και περισσότεροι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους μπροστά στην τηλεόραση, αντί να τους μιλούν ή να διαβάζουν βιβλία μαζί τους, γιατί θεωρούν ότι αυτό είναι δουλειά του σχολείου και κανενός άλλου.» Μα, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μην κι εγώ διάβαζα στα πέντε μου; Ούτε καν τα παιδιά μου… Τότε που και η λέξη τηλεόραση ήταν άγνωστη - καλά που υπήρχαν σινερομάντζα στο περιοδικό «Θησαυρός»… Και το κουφό: Τα στοιχεία της έρευνας αποδεικνύουν ότι (...) στην καθημερινότητα μόνο το 48% των παιδιών γνωρίζει τη διεύθυνση του σπιτιού του, μόνο το ένα τρίτο ξέρει να γράφει το όνομά του, μόνο το 11% ξέρει να δένει τα κορδόνια του! Μωρέ τι μας λες! Στα τρία ή στα πέντε μου ήξερα τη διεύθυνση του σπιτιού μου; (…Αμ δε, Δεινοστράτους 13, στο Κυνοσάργες!). Επίσης ούτε έγραφα το όνομά μου, ούτε και έδενα(;) τα κορδόνια στα δίσολα παπούτσια μου, με πέταλο στη «μύτη» και στο τακούνι παρακαλώ… Σήμερα εξάλλου τα παιδικά παπούτσια δένουν με σκρατς ή velcro…Η έρευνα της AVG έγινε σε δείγμα 2200 μητέρων που έχουν Η/Υ και σύνδεση στο Διαδίκτυο σε 10 χώρες: ΗΠΑ, Καναδά, Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιαπωνία, Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία (δες εδώ: "AVG Study Shows Young Kids Learn Tech Skills before Life Skills"). Να παρατηρήσω εντέλει, ότι οι καιροί άλλαξαν, και καλώς τα στοιχεία της εν λόγω έρευνας αποδεικνύουν ότι τα παραδοσιακά ορόσημα της παιδικής ηλικίας έχουν αντικατασταθεί από ψηφιακές δεξιότητες. Δε γίνεται αλλιώς. Και τέλος, εκείνο που με ξενίζει είναι ο (ελληνικός) τίτλος που δόθηκε στην εν λόγω έρευνα: "Παιδιά και τεχνολογία:Παίζουν στα δάχτυλα το ποντίκι, αλλά δεν ξέρουν να δέσουν τα κορδόνια τους". Τον θεωρώ υποβολιμαίο και τεχνοφοβικό.

«Φίλοι» με τους γονείς τους στο Facebook!

Σχεδόν τα δύο τρίτα των αμερικανών εφήβων χαίρονται που έχουν φίλους τους γονείς τους στο...Facebook! Ομως το 16% των μαθητών απάντησαν ότι το να κάνουν φίλους τους γονείς τους ήταν προϋπόθεση για να μπουν στην ιστοσελίδα κοινωνικής διαδικτύωσης και το 38% απάντησαν ότι απλώς αγνόησαν τα αιτήματα φιλίας (friend requests) στο Facebook από τον πατέρα τους ή την μητέρα τους.Η έρευνα έδειξε ότι το 65% των μαθητών, ηλικίας από 16 ως 18, «δεν κρύβονται και αυτό είναι ένα θετικό στοιχείο». Ακόμη κι αν κάποιοι έφηβοι αγνοήσουν το αίτημα φιλίας των γονιών τους στο Facebook, το 82% απαντούν ότι οι γονείς τους είναι είτε «πολύ αναμεμειγμένοι», είτε «κάπως αναμεμειγμένοι» στην ακαδημαϊκή τους ζωή.Η έρευνα έγινε Κρίστεν Κάμπελ, διευθύντρια της εταιρίας Kaplan Test Prep, η οποία ειδικεύεται σε προγράμματα προετοιμασίας μαθητών για το πανεπιστήμιο. Και η ιδια περιέγραψε το Facebook ως έναν φυσικό τρόπο διασύνδεσης μίας γενιάς που έχει γαλουχηθεί με το Ιντερνετ, σχολιάζοντας: «Αυτή είναι μία γενιά που επικοινωνεί ηλεκτρονικά και τώρα οι δίαυλοι επικοινωνίας είναι ανοιχτοί με νέους τρόπους».I like!
Στη χώρα μας αφενός πληθαίνουν οι χρήστες του Facebook και αφετέρου οι καταγγελίες χρηστών για παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων (δες εδώ). Δεν μου αρέσει...

Πηγή:http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=85&artId=379089&dt=19/01/2011

Δέκα χρόνια Wikipedia!

Αντιγράφω: Η Wikipedia έγινε δέκα ετών (προ)χθες Σάββατο. Είναι ο πέμπτος κατά σειρά ιστότοπος στον κόσμο από πλευράς επισκεψιμότητας. Περίπου 400 εκατομμύρια άνθρωποι τον χρησιμοποιούν κάθε μήνα (...) Θέλεις να ψάξεις κάτι; Βάζεις τη λέξη στο Google και μετά επιλέγεις τη Wikipedia για να μάθεις περισσότερα. Το καταπληκτικό με αυτή τη δωρεάν εγκυκλοπαίδεια, που περιλαμβάνει πλέον πάνω από 17 εκατομμύρια άρθρα σε περισσότερες από 270 γλώσσες, είναι οι εθελοντές που τη γράφουν και επιμελούνται τα κείμενα χωρίς να πληρώνονται. Ολοι οι άλλοι ιστότοποι, με τους εκατομμύρια επισκέπτες, έχουν πίσω τους επιχειρήσεις αξίας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η εταιρεία του Facebook, με 100 εκατομμύρια περισσότερους επισκέπτες, έχει αξία 50 δισ. δολάρια. Αν πάτε στην Google στη Σίλικον Βάλεϊ θα βρεθείτε σε ένα απέραντο συγκρότημα από μοντέρνα κτίρια γραφείων, λες και είναι η πρωτεύουσα μιας υπερδύναμης. Προτού φθάσεις στους ορόφους με τα γραφεία, πρέπει να υπογράψεις ότι δεν θα αποκαλύψεις τίποτε από όσα είδες εκεί μέσα. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν τα στελέχη της εταιρείας ποικίλλει μεταξύ της γλώσσας που χρησιμοποιεί ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ και εκείνης ενός πωλητή αυτοκινήτων. Αντιθέτως, τον έλεγχο της Wikipedia έχει ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα. Το Ιδρυμα Wikimedia καταλαμβάνει έναν όροφο σε ένα απρόσωπο κτίριο γραφείων στο κέντρο του Σαν Φρανσίσκο. Πρέπει να χτυπήσεις δυνατά την πόρτα για να μπεις. Μπαίνεις και αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε αυτό που πραγματικά είσαι: σε μια ταπεινή, διεθνή ΜΚΟ. Αν ο ιδρυτής της Wikipedia Τζίμι Γουέιλς (Jimmy Donal «Jimbo» Wales) είχε αποφασίσει να κάνει εμπορική την επιχείρησή του, θα άξιζε σήμερα δισεκατομμύρια- όπως η Facebook του Μαρκ Ζούκερμπεργκ. Ο Γουέιλς μου έχει πει ότι το να τη βάλει κάτω από μια μη κερδοσκοπική ομπρέλα ήταν ταυτόχρονα το πιο ηλίθιο και το πιο έξυπνο πράγμα που μπορούσε να κάνει. Πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο μεγάλο ιστότοπο, η Wikipedia αποπνέει ακόμη τον ουτοπικό ιδεαλισμό των πρώτων ηρωικών ημερών του Ιnternet. Οι «βικιπεδιανοί», όπως αυτοαποκαλούνται, έχουν αναλάβει μια αποστολή που συνοψίζεται στην εξής φράση: «Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο κάθε άνθρωπος στον πλανήτη θα έχει ελεύθερη πρόσβαση στο σύνολο της ανθρώπινης γνώσης». Η συνέχεια εδώ.

Δείτε τις εκδηλώσεις για τα 10 χρόνια της Βικιπαίδειας, σε Αθήνα, Πάτρα και Λάρισα.

17-1-2011 Δεκάχρονα γενέθλια για την ελληνική Wikipedia

18-1-2011 Το στοίχημα των Ελλήνων της Wikipedia

Google Science Fair!

Διαγωνισμό επιστήμης για παιδιά ηλικίας 13 ως 18 ετών διοργανώνει η Google σε αναζήτηση ταλέντων απ΄ όλο τον κόσμο! Τα βραβεία καθόλου ευκαταφρόνητα (δες εδώ), αλλά μπρος στη δόξα τι είναι ένα ταξίδι στα νησιά Γκαλαπάγκος με τη National Geographic Expeditions ή η υποτροφία των 50 000$ που προσφέρει η Google…
Η συμμετοχή στο Διαγωνισμό γίνεται ως εξής:
1. Από σήμερα 11 Ιανουαρίου έως τις 4 Απριλίου οι μαθητές υποβάλλουν αίτηση οι μαθητές είτε ατομικά είτε ομαδικά σε ομάδες μέχρι 3 το πολύ, στο googlecom/sciencefair.
2. Οι διοργανωτές στέλνουν email στους γονείς ή κηδεμονίες για τη συγκατάθεσή τους.
3. Ενημερώνεσαι για τους κανονισμούς του διαγωνισμού.
4. Δημιουργείς το δικό σου επιστημονικό project (αξιοποιώντας και τις πηγές της εταιρίας: Google Resources).
5. Όταν το project, ατομικό ή ομαδικό, ολοκληρωθεί,υποβάλεται και …καλή επιτυχία!
Τα πεδία του διαγωνισμού αφορούν τους τομείς: Computer Science & Math, Earth & Environmental Sciences, Behavioral & Social Sciences, Flora & Fauna, Energy & Space, Inventions & Innovation, Physics, Biology, Chemistry, Food Science, Electricity & Electronics. Περισσότερες λεπτομέρειες στον ιστότοπο του διαγωνισμού http://www.google.com/events/sciencefair/index.html



via: http://elenelli.blogspot.com/2011/01/google-science-fair.html