Jack Andraka: Διαδίκτυο και έγκαιρη διάγνωση καρκίνου παγκρέατος

Διαβάζω (εδώ, εδώ) ότι ο Αμερικανός έφηβος Τζακ Αντράκα (Jack Andraka), ο οποίος στα 15 του χρόνια έγινε παγκοσμίως διάσημος με μια εφεύρεση καθόλου χαρακτηριστική για εφήβους -ένα τεστ για τη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος, που φέρει το όνομά του και είναι 168 φορές πιο γρήγορο και πολύ πιο οικονομικό από το ήδη γνωστά -, μιλώντας στο συνέδριο TED στο Λονγκ Μπιτς στην Καλιφόρνια, αφηγήθηκε πώς κατάφερε, χάρη στο Διαδίκτυο, να δώσει ελπίδες σε εκατομμύρια καρκινοπαθείς και να  βάλει τα γυαλιά στην ιατρική κοινότητα."Χάρη στο Διαδίκτυο, όλα είναι δυνατά", είπε ο Τζακ  "Μπορούμε να κάνουμε με αυτό πολύ περισσότερα πράγματα από το να ανεβάζουμε αστείες φωτογραφίες μας. Αν ένας 15χρονος έφηβος που δεν ξέρει καν τι είναι το πάγκρεας κατάφερε να βρει έναν τρόπο για να εντοπίζει τον καρκίνο αυτού του οργάνου, φανταστείτε τι θα μπορούσατε να κάνετε εσείς", πρόσθεσε. Ο 16χρονος σήμερα Αντράκα είπε, ότι άρχισε να ενδιαφέρεται για τον καρκίνο του παγκρέατος πριν από 3 χρόνια, με αφορμή το θάνατο ενός συγγενούς του και πηγή της έμπνευσής του φαίνεται να αποτέλεσε το μάθημα της βιολογίας, κατά τη διάρκεια του οποίου συνέλαβε την ιδέα. Ανακάλυψε τότε ότι ο καρκίνος αυτός διαγιγνώσκεται πολύ αργά για να σωθεί ο ασθενής και ότι το διαγνωστικό τεστ που χρησιμοποιείται σήμερα είναι μια μέθοδος που εφευρέθηκε πριν από 60 χρόνια.Για να πετύχει το σκοπό του, στράφηκε "στους δύο καλύτερους φίλους ενός εφήβου: το Google και τη Βικιπαίδεια" και διαβάζοντας άρθρα έμαθε ότι στο αίμα ενός ανθρώπου που πάσχει από καρκίνο του παγκρέατος μπορούν να εντοπιστούν χιλιάδες πρωτεΐνες. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μία από αυτές, η μεσοθηλίνη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την έγκαιρη διάγνωση και έφτιαξε ένα απλό τεστ αίματος, παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιούν οι διαβητικοί, για τον εντοπισμό της. Όπως είπε ο ίδιος, το τεστ του είναι "τόσο απλό όσο η συνταγή για να φτιάξεις μπισκότα". Επιπροσθέτως, το τεστ αυτό είναι πάμφθηνο -στοιχίζει μόλις 3 σεντς- διαρκεί λίγα λεπτά και, όπως υποστηρίζει, είναι αξιόπιστο 100%.Ο Τζακ Αντράκα βραβεύτηκε για την ανακάλυψή του με το Μεγάλο Βραβείο 2012 και έπαθλο 75 000 δολαρίων στο πλαίσιο της International Science and Engineering Fair, της μεγαλύτερη παγκοσμίως διοργάνωσης για τη μαθητική επιστημονική έρευνα. Σήμερα συνεχίζει τις έρευνές του στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς του Μέριλαντ και ελπίζει ότι θα μπορέσει να εφαρμόσει το τεστ του για την έγκαιρη διάγνωση και άλλων μορφών καρκίνου ή σοβαρών ασθενειών.
Και η απορία μου είναι, τι ελπίδες θα είχε αυτός ο νέος στην ημετέρα χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και της "αξιοκρατίας"; Αν μη τι άλλο θα έπρεπε να δώσει Πανελλάδικές εξετάσεις μπας και πετύχει σε κάποια ιατρική σχολή ή σε κάποιο τμήμα βιολογίας... Αλλά και πού ακούστηκε ένα 15χρονο να "βάλει τα γυαλιά στην ιατρική κοινότητα"; Από το Διδίκτυο;... Αμερικανιές που λένε...

Pranav Mistry και λάπτοπ τσέπης!

Στο TEDIndia, ο 32 χρονος Ινδός Πρανάβ Μίστρι (Pranav Mistry), ένας από τους πιο σημαντικούς εφευρεύτες των ημερών μας (δες κι εδώ), επιδεικνύει μια σειρά από εργαλεία που βοηθούν τον πραγματικό κόσμο να αλληλεπιδράσει με τον κόσμο των δεδομένων - μαζί με μια εις βάθος εξέταση της συσκευής SixthSense και το νέο, πρωτοποριακό "χάρτινο" λάπτοπ τσέπης! Σε μια επί σκηνής σειρά ερωταπαντήσεων- βίντεο, ελληνικοί υπότιτλοι-, ο Μίστρι λέει ότι θα διαθέσει το λογισμικό που κρύβεται πίσω από το SixthSense σε όλους, για να επωφεληθούν όλοι από τις δυνατότητές του. [Τώρα αν ακόμα στη χώρα μας αδυνατούμε να πιάσουμε τη φοροδιαφυγή ή τη μη απόδοση ΦΠΑ και τα τοιαύτα, ε, δε μάς φταίει η όποια Μέρκελ! Ένα κάρο λεφτά έχουμε πάρει από την ΕΕ για πληροφοριακά συστήματα (δες κι εδώ) και πολλά από αυτά μείνανε στο ράφι ή σκουριάζουν, ξεπερασμένα πλέον, σε κάποιες "αποθήκες", επειδή πιθανόν κάποιους ξεβόλευαν ή αδυνατούσαν να τα χρησιμοποιήσουν ή οτιδήποτε - αλλά τα "λεφτά" στην τσέπη, ημίλευκα...]

via Nikos Sf.

Η ελληνική εκπαίδευση στην «ψηφιακή» εποχή;

Διαβάζω στον τύπο περί μυστικών συσκέψεων με θέμα την είσοδο της ελληνικής εκπαί-δευσης στην «ψηφιακή» εποχή και ότι «είμαστε η πρώτη χώρα που σχεδιάζει να εφαρμόσει αυτή την πολιτική σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης και να εισαγάγει ως και «ψηφιακά βιβλία» (e-readers) στα ελληνικά σχολεία (…)» (δες εδώ). Και σύμφωνα με το δημοσίευμα, νούμερο ένα θέμα στις σκέψεις του πρωθυπουργού είναι η αναζήτηση εκπαιδευτικών-ακτιβιστών(!) που να έχουν αναπτύξει δικά τους προγράμματα ή να εφαρμόζουν ήδη με πρωτοβουλία τους στην τάξη καινοτόμα προγράμματα, μια και «πρόκειται για το κίνημα "από τη βάση προς τα πάνω" που πρεσβεύει την αρχή ότι στα θέματα ψηφιακού υλικού οι μεγάλες αλλαγές μπορούν να έρθουν κυρίως από κάτω. Με τη συνεννόηση και συνεργασία καθηγητών μεταξύ τους για την ανάπτυξη νέων προγραμμάτων που θα αξιοποιηθούν στη συνέχεια ως "δημοκρατικό εργαλείο ανάπτυξης"(…)» και ότι «οι λίγοι που έχουν την έμπνευση πρέπει να αναπτύσσουν το υλικό και να το μοιράζονται με τους άλλους…». Επίσης διαβάζω (εδώ) ότι ο πρωθυπουργός προέβαλε στο υπουργικό συμβούλιο τη γνωστή ομιλία του sir Ken Robinson στη σύνοδο ΤED, στο Μοντερέι στην Καλιφόρνια πριν πέντε περίπου χρόνια, για το εκπαιδευτικό σύστημα και την αξιοποίηση των δεξιοτήτων και ταλέντων των μαθητών (δες σχετικά εδώ κι εδώ) κτλ., κτλ. - θέματα που έχω ήδη σχολιάσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όπως είναι αυτό του «Ψηφιακού σχολείου» ή την πάλαι ποτέ «Ψηφιακή τάξη» (ενδεικτικά εδώ , εδώ κι εδώ), όπως και τις αντίστοιχες καινοτομίες εκπαιδευτικών (ενδεικτικά εδώ). Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι τη δουλειά που επί του παρόντος παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του Ψηφιακού Σχολείου βοηθά (…έστω κι αν πρόκειται για μια απλή ταξινόμηση του ήδη υφιστάμενου διάσπαρτου ψηφιακού υλικού του πρώην ΥΠΕΠΘ, του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του ΟΕΔΒ, του ΕΑΙΤΥ). Οψόμεθα λοιπόν. Και για όσους ρέκτες των ΤΠΕ-Ε και των λοιπόν ψηφιακών στο (προσεχώς…) ψηφιακό σχολείο, ένας κατάλογος με ενδεικτικό ψηφιακό υλικό για τη διδασκαλία των μαθημάτων των φ.ε. υπάρχει εδώ.

Το σχολείο σκοτώνει τη δημιουργικότητα #2

Το σχολείο σκοτώνει τη δημιουργικότητα; Ερώτημα που είχε θέσει ο Sir Ken Robinson σε διάλεξή του στη σύνοδο της TED στο Monterey της Καλιφόρνια (ΗΠΑ) πριν τέσσερα χρόνια. Ορίζοντας τη δημιουργικότητα «σαν τη διαδικασία του να έχεις πρωτότυπες ιδέες που έχουν αξία», κάνει μια πρόταση για τη δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που να γαλουχεί (αντί να υπονομεύει) τη δημιουργικότητα των παιδιών, υποστηρίζοντας ότι τα παιδιά έχουν τρομερά ταλέντα κι αυτά εμείς (το σχολείο) τα σπαταλάμε αλύπητα (περισσότερα εδώ). Στη φετινή ομιλία του επανέρχεται σε αυτό τον ισχυρισμό του, ότι, η εκπαίδευση με τη σημερινή μορφή της απομονώνει τα άτομα από τα ταλέντα τους, προσθέτοντας ότι αυτό που χρειαζόμαστε παγκόσμια είναι μια επανάσταση στην εκπαίδευση και το υπάρχον σύστημα πρέπει να εξελιχθεί σε κάτι άλλο. «Πρέπει να επανασχεδιάσουμε το σύστημα εκπαίδευσης εκ βάθρων» και «κι αν αυτό επιλέξουμε δεν πρέπει να δημιουργήσουμε κλώνο αυτού του συστήματος, αλλά πρέπει να το προσαρμόσουμε στις περιστάσεις και να κάνουμε πιο προσωπική την εκπαίδευση προς τα άτομα που διδάσκουμε κάθε φορά, βασισμένη σε ένα προσωπικό πρόγραμμα σπουδών…»

30-6-2012 Διαβάστε: Ken Robinson, Άλλη λογική, για μια επανάσταση δημιουργικότητος, εκδ. Εν Πλω, 2011