Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Το Facebook φέρνει πιο κοντά καθηγητές-μαθητές

Άραγε ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης, όπως είναι το Facebook, μπορούν να συμβάλλουν ώστε μαθητές και καθηγητές των σχολείων μας να «έλθουν πιο κοντά»; Ρίχνοντας μια ματιά στα πρώτα βήματα του Facebook εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι ξεκίνησε για να φέρνει σε επαφή νεαρά άτομα (πρώτα τους φοιτητές του Harvard και λίγο μετά τους μαθητές των αμερικανικών λυκείων, μέχρι που έγινε παγκόσμιο για τον καθένα μας όπου Γης). Τι δηλώνει αυτό; «Αμερικανιά» μπορεί να πει κάποιος… Είναι ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο θέμα κάποιος άλλος...(δες κι εδώ). Αιτία(;) αποβολής από το σχολείο, ίσως (δες εδώ). Μην όμως σημαίνει και το αντίθετο; Διαβάζω στην εφ. Τα Νέα από το ομότιτλο ρεπορτάζ - αφορμή αυτού του post: «Στις 23 Απριλίου, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, ο καθηγητής φυσικής Γ. Παναγιωτακόπουλος δέχτηκε δεκάδες ευχές από τους μαθητές της τάξης του, αλλά και από εκείνους που έχουν αποφοιτήσει. Δεν πέρασαν όμως από το σχολείο στο οποίο διδάσκει, ούτε τηλεφώνησαν για να δώσουν τις ευχές τους, αλλά τις έστειλαν διαδικτυακά, μέσω Facebook. Ανάμεσα στους 249 "φίλους" που έχει ο εκπαιδευτικός, οι περισσότεροι είναι μαθητές και απόφοιτοι του σχολείου στο οποίο διδάσκει.» Κοινωνικές σχέσεις θα μου πεις…Μη και δεν είναι μόνο έτσι; Ακολουθώντας το δημοσίευμα, «Η διαδικτυακή "φιλία" μεταξύ καθηγητών και μαθητών θα έχει όχι μόνο εκπαιδευτικό όφελος, αλλά θα αποτελεί "οδηγό" για τους εκπαιδευτικούς να μπορούν να μπουν λίγο στον κόσμο των μαθητών και να τον καταλάβουν, να μιλήσουν λίγο τη γλώσσα τους. Και για να μιλούν τη γλώσσα των μαθητών πρέπει να αντιληφθούν τον τρόπο ζωής των νέων και τον μεταξύ τους κώδικα επικοινωνίας.» Εεεε, συμφωνώ, μια και πιστεύω ότι το μοντέλο του δασκάλου της τάξης που πλασάρουμε στα σχολεία μας είναι όχι μόνο παρωχημένο μα και αναποτελεσματικό. Και τούτο – κάπου τόχω ξαναγράψει – επειδή με τις ιδέες και τις νοοτροπίες του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα προσπαθούμε να «επιβληθούμε» στα παιδιά του πρώτου μισού του 21ου αιώνα. Του νέου αιώνα, στον οποίο οι διαδικτυακές εφευρέσεις των δυο τελευταίων δεκαετιών του 20ού αιώνα (Διαδίκτυο, Web 2.0 …) και οι αλλιώτικες συμπεριφορές που γεννήθηκαν από κάποιες ανοιχτές κοινωνίες πάνω σε αυτές (τις «αμερικανιές» που λέγαμε), έγιναν καθημερινότητα με μιας, τουλάχιστον μεταξύ των παιδιών, της νεολαίας γενικότερα και των επιχειρήσεων! Και για να επανέλθω στο ρεπορταζ της εφημερίδας: «Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μπορώ να επικοινωνώ με τον καθηγητή μου και εκτός σχολείου και το Facebook είναι πολύ γρήγορος και εύκολος τρόπος να το κάνω. Πιστεύω ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής λειτουργεί και ως φίλος μας, οπότε δεν αισθάνομαι άβολα να τον συναντώ στο Διαδίκτυο», λέει ο μαθητής της β΄ Λυκείου Αντώνης Κούζος - όπερ έδει δείξε, που λέγαμε παλιά. Και για τους τεχνοφοβικούς του μότο «το Διαδίκτυο, το Facebook, κτλ. βλάπτουν τα παιδιά», η απάντηση: «Τα παιδιά μπαίνουν σε ένα ασφαλές, κλειστό περιβάλλον όπου μπορούν να συνομιλήσουν με τους συμμαθητές τους, να γράψουν τις απορίες τους και όλα αυτά ενώ τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι τους και εγώ στο δικό μου». Απάντηση που μπορεί να μη με ικανοποιεί εξολοκλήρου (ως προς το ασφαλές, δες τι λέει και ...ο Ομπάμα!), αλλά είναι αληθής για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Και όπως στην ίδια εφημερίδα ο καθηγητής φυσικής Στέργιος Ναστόπουλος, που είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει τα ιντερνετικά μέσα δικτύωσης για να λύνει τις απορίες των μαθητών του, υποστηρίζει: «Σκέφτηκα αντί του Facebook, το οποίο είναι ανοιχτό και μη ελεγχόμενο, να χρησιμοποιήσω την πλατφόρμα του Νing, το οποίο έχει περισσότερα χαρακτηριστικά από το Facebook- ιστολόγιο, φόρουμ, δυνατότητα να αποθηκεύει κανείς έγγραφα, φακέλους, φωτογραφίες και βίντεο κ.ά.» (δες εδώ). Εντέλει, μπορούμε να λέμε – κι αν θέλουμε να το πιστεύουμε – ότι μέσω του Διαδικτύου και των web διευκολύνσεων που αυτό μας προσφέρει «το δασκαλοκεντρικό σύστημα διδασκαλίας μετατρέπεται σε συνεργατική μάθηση», υπό την προϋπόθεση όμως ότι και εμείς έχουμε αλλάξει (την παλιά μας) νοοτροπία δασκάλου, γιατί αν και μόνο ανοίγουμε σελίδα στο Facebook ή όπου αλλού για να λέμε τα δικά μας διαδικτυακά, ουαί και αλλοίμονο (δες κάποια άλλα σχόλια εδώ).

Επεκτάσεις:
Pay attension!
Teachers and Facebook: “Don’t do it.”
Teachers and Social Networks: To Facebook Or Not To Facebook?
Teacher's Guide to Using Facebook
Teachers warned off online Facebook contact with students

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Μπορεί να ενδιαφέρουν